هوس علاقه عشق

این سه تا با هم فرق داره
هوس خود به خود مثل حباب از بین میره(مثل هوس چیپس و پفک )
علاقه مشروط هست و میتونه گاهی به نفرت تبدیل بشه چون از منطق پیروی میکنه ( مثل موقعی که بهت خیانت میکنه یا کاری میکنه که از چشمت بیفته)
عشق هیچوقت از بین نمیره و به نفرت هم نمیتونه تبدیل بشه چون از عقل فرمان نمیگیره ( پس اگه بهت خیانت هم بکنه بازم تو از اون هی معذرت خواهی میکنی و هر گندی بزنه باز برات شیرینه و الخ)برای همین حضرت علی میگه : عاشق کوره .

ماهیت عشق

عشق هیچوقت از مغز فرمان نمیگیره پس نه با هیچ دلیل و برهانی قانع میشه و نه هیچ منطق و عذری رو قبول میکنه و هیچ معیاری رو هم نمی پذیره

ضمن اینکه اکثر انسانها قادر نیستند بصورت واقعی عاشق بشوند زیرا عشق از قانون نسبیت تبعیت میکنه و نسبیه و اینم داشته باشیم که خیلی از عشق ها در واقع هوس یا علاقه هستند و لاغیر ...ضمنا عشق موقعی بوجود میاد که خدا از زاویه چشم معشوق به عاشق نگاه میکنه و برای همین عاشق بی اختیار به طرف معشوق حرکت میکنه که به این کشش از طرف معشوق گفته میشه بدون اینکه از مغزش فرمان بگیره و بدون اینکه برای این کار دلیل و برهانی لازم داشته باشه برای همین چون عشق واقعی پاک و مقدس هست پس معشوق هم در چشم عاشق همیشه مقدس و پاک باقی میماند ضمن اینکه ماندگاری و جاودانگی داره و حتی با مرگ هم از بین نمیره و هر چه خلوص بیشتر باشه به همون نسبت سوزندگی و جاودانگی اون هم بیشتره و اینجاست که عاشق بزرگترین امتحان رو در مقابل خدا و فرشتگان ثبت میکنه

ماهیت عشق هم از جنس آتیشه که میسوزونه و باعث میشه ناخالصی رو بسوزونه برای همین اصطلاحا میگن (عاشق در بوته امتحان قرار گرفت) چون (بوته) اسم ظرفیه که زرگرها طلا روتوی اون میریزند روی آتش میگذارند ذوب میشه و کم کم ناخالصی های طلا سوخته و از بین میره

ضمنا گفته شده عشق خیلی خوبه اگر چه از نظر من مزخرفه و خوار و ذلیل و بی عارت میکنه که میشی مثل سرسپرده ها ولی میگن خوبه حتی اگه خاکی و مجازی باشه و اینکه : نهایتا برای ما چی خوبه و چی بد حقیقتش اون دنیا معلوم میشه و شاید برای همین خدا توی قرآن میگه : شاید چیزی را دوست نداشته باشید ولی خیر شما در اون باشه ..

اینکه میگن غشق خیلی سنگینه و زن نمیتونه عاشق بشه و تحمل کنه و فورا میمیره .. اولا زن قدرت تحملش بیشتر از مردهاست و در ثانی عشق در نهاد و خمیره زن نهاده شده پس چطور خودش نمیتونه عاشق بشه ؟ مردها در این زمینه اینقدر ضعیف هستند که حتی قادر نیستند ماهیت جنسی خودشون رو کشف کنند و این زن هست که این احساس رو برای مرد زنده میکنه ...

در صورتی که زن دقیقا مثل یک چشمه عمل میکنه و ماهیت جنسی خودش رو کشف میکنه و قادره که عشق رو خلق کنه تا مرد بتونه اونو کشف کنه برای همین مردها درسنین پایین خیلی نچسب هستند ولی هر چی به میانسالی نزدیک میشوند نرم تر و افتاده تر و فهمیده تر و ملایم تر و ملاحظه کارتر و انعطاف پذیرتر میشوند و از خصلت های منفی خودشون دورتر میشوند

مرد همه ی اینها رو از مصاحبت و همنشینی زن کم کم و به مرور کسب میکنه و برای همین پیامبر گفته : ایمان مرد زیاد نمیشه مگر اینکه علاقه اون به زن بیشتر میشه . در صورتی که بعضی اینو به حساب شهوت و هوس گذاشتند و معنی پیامبر خدا رو نفهمیدند .. همون الاغهایی که از اسلام لق لق عربیه اونو فهمیدند .. البته ما دوجنس مخالف هستیم و این تعاریفی که از عشق کردم در مورد مردها بود در مورد زنها رو نمیتونم قضاوت کنم که ماهیت اون چه شکلیه خب منکه مونت نبودم اونو کشف کنم منظورم این هست که این تعاریف رو که من برات کردم از طرف جنس مرد ماهیتش اینجوریه ولی در مورد زنها ممکنه با ماهیت و هویت دیگه ای باشه

تو را هر قدر عطر یاس و ابریشم بغل کرده
مرا صدها برابر غصه و ماتم بغل کرده
چه ذوقی می کند انگشترم هربار میبیند
عقیقی که برآن نام تو را کندم بغل کرده
چنان بر روی صورت ریختی موی پریشان را
که گویی ماه را یک هاله مبهم بغل کرده
لبت را می مکی با شیطنت انگار درباران
تمشکی سرخ را نمناکی شبنم بغل کرده
دلیل چاک پشت پیرهن شاید همین باشد
زلیخا یوسفش را دیده و محکم بغل کرده

باران که می بـارد دلــم رنـگــیـن کــمانی مـی شـود

آخــر بــگــو زیــبــا اگــر با مـــن نـمانـی می شـود؟!

ایــنـجا کــنار یـاد تــو هـــر روز عــاشــق مـی شــوم

با فـکــر چــشــمان تــرت ، مات دقــایـق مـی شـوم

یادت خــزان ســیـنــه را غـــرق شــقایــق مــی کنــد

سرمست از حس خوشی ، بی تاب و عاشق می کند

سهمــم نــبودی نازنــیــن! در ســرنــوشــتم نیــستی

محـــبوب رویــاهــای مــن باغ و بـــهــشتــم نیســتی

دل کنــدن از چشـــمان تــو کار من شبـــگرد نـیـســت

با یاد رویــت زنـده ام ، زیــبـاتر از این عشق چیســت؟

تقــدیــر می خــواهــد تـو را از یــاد مــن بــیــرون کنــد

من عـاشق و شــیدای تو ، پس کـی تـواند چـون کند؟!

من یاد پــاکــت را بـه یـک دنــیــا نخــواهــــم داد و بــس

شــادم کـنــار خـــاطــرت حــتــی دریــن کــنـج قــفــس

میتوان زیبا زیست…
نه چنان سخت که از عاطفه دلگیر شویم،
نه چنان بی مفهوم که بمانیم میان بد و خوب!
لحظه ها میگذرند
گرم باشیم پر از فکر و امید…
عشق باشیم و سراسر خورشید…

رفیق راهی و از نیمه راه می گویی
وداع با من بی تکیه گاه می گویی

میان این همه آدم، میان این همه اسم
همیشه نام مرا اشتباه می گویی

به اعتبار چه آیینه ای، عزیز دلم
به هرکه می رسی از اشک و آه می گویی

دلم به نیم نگاهی خوش است، اما تو
به این ملامت سنگین، نگاه می گویی؟

هنوز حوصلهء عشق در رگم جاری است
نمرده ام که غمت را به چاه می گویی

سخت دل دادی به ما و ساده دل برداشتی

دل بریدن هات حکمت داشت : دلبر داشتی

از دل من تا لب تو راه چندانی نبود

من که شعر تازه می گفتم، تو از بر داشتی

قلب من چون سکه های از رواج افتاده بود

آنچه در پیراهن من بود، باور داشتی

شر عشقت را من از شور پدر پرورده ام

قصد خون خلق را از شیر مادر داشتی

دشتی از آهو درین چشمت به قشلاق آمده

جنگلی از ببر در آن چشم دیگر داشتی

پشت پلکم زنده رودی از نفس افتاده بود

روی لب هایت گلاب ناب قمصر داشتی

خاطراتم را چه خواهی کرد؟ گیرم باد برد

بیت هایی را که از من کنج دفتر داشتی؟؟

مادربزرگـــــم همیشه میگفت :

قلبت که بی نظم زد ،

بدون که عاشقی …

اشکت که بی اختیار سرازیر شد ،
بدون که دلتنگی …

شبت که بی خواب گذشت ،
بدون که نگرانی …

روزت که بی شوق آغاز شد ،
بدون که ناامیدی …

سینت که بی جا آه کشید ،
بدون که پُرحسرتی …

دلت که بی دلیل گرفت ،
بدون که تنهائــــــی …

امروز تو نیستی مادربزرگ ،
امّا …
اما من به همهٔ اون حرفات رسیدم !
ایکاش قبل ِ رفتنت ، چارهٔ این وقتایی که
برام پیش بینی کردی رو هم میگفتـی

شبیه قطره ی باران، کمی امشب عبادت کُن

آسمان آبى ام را یك نفر دزدید و رفت

دل پیش کسی باشد و وصلش نتوانی!